चिनियाँ कम्पनीको नजर आसियानतर्फ, ९१ प्रतिशतले विस्तार गर्ने योजना

ड्रागन मिडिया समाचार कक्ष

चीनका मुख्यभूमिमा रहेका अधिकांश कम्पनीले दक्षिणपूर्वी एसियाली राष्ट्रहरूको संगठन आसियानका बजारमा आफ्नो व्यावसायिक उपस्थिति विस्तार गर्ने योजना बनाएका छन्।

हङकङ ट्रेड डेभलपमेन्ट काउन्सिल (HKTDC) ले गरेको पछिल्लो सर्वेक्षणअनुसार सहभागी चिनियाँ कम्पनीमध्ये ९१ प्रतिशतले आसियान मुलुकमा आफ्नो व्यापार, उत्पादन, आपूर्ति शृंखला वा अन्य व्यावसायिक गतिविधि विस्तार गर्ने इच्छा देखाएका छन्।

दुई हजारभन्दा बढी कम्पनी सहभागी सर्वेक्षणले चिनियाँ व्यवसायहरूको अन्तर्राष्ट्रिय विस्तारमा बेल्ट एन्ड रोड साझेदार मुलुकहरू अझै प्रमुख प्राथमिकतामा रहेको देखाएको छ। सहभागीमध्ये ९४ प्रतिशतले यस्ता बजारमा आफ्नो पहुँच विस्तार गर्न चाहेको बताएका छन्।

आसियानभित्र सिङ्गापुर, भियतनाम, थाइल्यान्ड र मलेसिया चिनियाँ कम्पनीको प्रमुख रोजाइमा परेका छन्। यी प्रत्येक बजारलाई ४० प्रतिशतभन्दा बढी उत्तरदाताले सम्भावित विस्तार गन्तव्यका रूपमा चयन गरेका छन्।

सर्वेक्षणले चिनियाँ कम्पनीहरू अब केवल वस्तु निर्यातमा सीमित नरही उत्पादन आधार, आपूर्ति शृंखला, अनुसन्धान तथा विकास, स्थानीय बजार प्रवेश र क्षेत्रीय व्यावसायिक साझेदारीमा समेत केन्द्रित हुन थालेको संकेत गरेको छ।

आसियानको तीव्र आर्थिक वृद्धि, ठूलो उपभोक्ता बजार, उत्पादन क्षमता र चीनसँगको भौगोलिक तथा व्यापारिक निकटताले यस क्षेत्रलाई चिनियाँ कम्पनीका लागि महत्वपूर्ण विस्तार क्षेत्र बनाएको देखिन्छ।

यसैबीच हङकङले मुख्यभूमि चिनियाँ कम्पनीको विश्वव्यापी विस्तारमा प्रमुख सेवा केन्द्रको भूमिका कायम राखेको छ। सर्वेक्षणमा सहभागी ८३ प्रतिशत कम्पनीले विदेश विस्तारका लागि आवश्यक व्यावसायिक सेवा प्राप्त गर्ने पहिलो रोजाइका रूपमा हङकङलाई चयन गरेका छन्।

विशेषगरी अन्तर्राष्ट्रिय प्रतिभा, बजार प्रवर्द्धन, लेखा तथा कानुनी सेवा, वित्तीय व्यवस्थापन र आपूर्ति शृंखला व्यवस्थापनमा हङकङको क्षमता चिनियाँ कम्पनीका लागि आकर्षणको मुख्य आधार बनेको छ।

मुख्यभूमि चीनपछि हङकङले चिनियाँ कम्पनीलाई अन्तर्राष्ट्रिय बजारसँग जोड्ने वित्तीय तथा व्यावसायिक प्रवेशद्वारको भूमिका खेलिरहेको सर्वेक्षणले देखाएको छ।

पछिल्लो तथ्याङ्कले चीनको बाह्य व्यापार रणनीतिमा आसियानको महत्व अझ बढ्दै गएको संकेत गर्छ। चिनियाँ कम्पनीहरूका लागि दक्षिणपूर्वी एसिया अब केवल निर्यात बजार नभई उत्पादन, लगानी, आपूर्ति शृंखला र दीर्घकालीन क्षेत्रीय विस्तारको प्रमुख केन्द्र बन्दै गएको छ।