उच्च हिमाली भेगमा बेसबलको सपना रोप्दै पाल्देन पेमा
ड्रागन मिडिया समाचार कक्ष
समुद्री सतहबाट करिब तीन हजार मिटर उचाइमा रहेको छिङहाई प्रान्तको हाइनान तिब्बती स्वायत्त प्रिफेक्चरस्थित घाँसे मैदानमा चिसो हावा चलिरहन्छ। त्यहीँको हाइनान प्रिफेक्चर जातीय वरिष्ठ माध्यमिक विद्यालयको खेलमैदानमा बेसबल खेलाडीको आवाज गुञ्जिन्छ। २९ वर्षीय प्रशिक्षक पाल्देन पेमा विद्यार्थीलाई ब्याट चलाउने तरिका सिकाउँदै छन्। कुनै समय उनका गाउँका बालबालिकाले नामसमेत नसुनेको यो खेल अहिले उनीहरूका लागि बाहिरी संसार चियाउने झ्याल बनेको छ।
पाल्देन नौ वर्षका हुँदा पहिलोपटक बेसबल खेलेका थिए। दक्षिण कोरियाली प्रशिक्षक तान छाङजीले गोङ्हे काउन्टीको जातीय आवासीय प्राथमिक विद्यालयबाट खेलाडी छनोट गर्दा ४० भन्दा बढी बालबालिकाले प्रतिस्पर्धा गरेका थिए। फ्याँक्ने, दौडने र उफ्रने परीक्षणपछि छानिएका १९ जनामा पाल्देन पनि परे। मैदान र खेल सामग्रीको अभावबीच उनले अरूले एकपटक अभ्यास गर्दा सयौँपटक दोहोर्याएर अभ्यास गर्थे।
उनको मिहिनेतले २००९ मा अवसरको ढोका खोल्यो। अमेरिकी व्यावसायिक बेसबलको चीनस्थित विकास केन्द्रबाट उत्कृष्ट प्रशिक्षणार्थीका रूपमा छात्रवृत्ति पाएपछि उनी उच्च हिमाली क्षेत्र छाडेर मुख्यभूमिमा व्यावसायिक प्रशिक्षण लिन गए। उशी, छाङझोउ र नानजिङका मैदानमा खेल्दै उनले ठूलो प्रतिस्पर्धाको अनुभव बटुले। खेलसँगै पढाइलाई पनि निरन्तरता दिएका पाल्देनले सन् २०२० मा सांघाई अन्तर्राष्ट्रिय अध्ययन विश्वविद्यालयबाट कानुन र अंग्रेजी साहित्यमा दुईवटा उपाधि हासिल गरे।
ठूला शहरमा अनुवाद र कानुनसम्बन्धी आकर्षक कामका अवसर पाए पनि पाल्देन गाउँ फर्किए। गाउँका अग्रज र समुदायको सहयोगले आफूले नयाँ सम्भावना देख्न पाएको सम्झँदै उनले हिमाली क्षेत्रका बालबालिकाले पनि आफ्नो भविष्य रोज्ने बाटो पाउनुपर्छ भन्ने ठाने। उनी हाइनान प्रिफेक्चरको जातीय वरिष्ठ माध्यमिक विद्यालयमा बेसबल प्रशिक्षक बने। विद्यालयको टोलीमा सुरुमा चार जना मात्र थिए। खेलले पढाइमा बाधा पुर्याउँछ भन्ने अभिभावकको चिन्ता र सीमित स्रोतबीच टोली तथा प्रशिक्षण कार्यक्रम निर्माण गर्नु उनको जिम्मेवारी बन्यो।
प्रशिक्षणमा पाल्देन खेलकौशलसँगै अनुशासन, जिम्मेवारी र हार स्वीकार गर्ने क्षमता सिकाउँछन्। खेलका कारण पढाइमा कमी आउन नहुनेमा उनी जोड दिन्छन्। विद्यालयदेखि वरिष्ठ माध्यमिक तहसम्म खेलाडी विकासको क्रम बनाएका उनले छिङहाई प्रान्तमा बेसबल सङ्घ स्थापना गर्ने तयारीमा पनि साथ दिएका छन्। पछिल्ला वर्षमा उनले हुर्काएका ६०–७० जना विद्यार्थीमध्ये कोही विश्वविद्यालय पुगेका छन्, कोही राष्ट्रिय वा व्यावसायिक टोलीमा आबद्ध भएका छन्, र केही आफैँ प्रशिक्षक बनेका छन्।
उनको प्रयाससँगै हाइनान प्रिफेक्चरमा करिब एक हजार किशोरकिशोरी बेसबल खेल्छन्। छिङहाईका विभिन्न स्थानमा दशभन्दा बढी टोली बनेका छन्। पाल्देन अब प्रान्तीय प्रतियोगिता आयोजना गर्ने, खेलाडी दर्ता व्यवस्थित बनाउने र मापदण्डअनुसारका खेलमैदान निर्माण गर्ने सपना देख्छन्। उनका लागि सानो बेसबलले हिमाली युवालाई टाढाको संसारसँग जोड्ने र आफ्नै बाटो रोज्न सघाउने माध्यम बनेको छ।
