वैश्विक उथलपुथलमा हाम्रो राष्ट्रिय कर्तव्य

हालैको ईरान-इजरायल द्वन्द्वले विश्व राजनीतिक मञ्चमा भयानक आगो सल्काएको छ। यो केवल दुई राष्ट्र बीचको झगडा मात्र होइन, अमेरिका, चीन, र रुस जस्ता महाशक्तिहरूको भू-राजनीतिक प्रतिस्पर्धाको खेल मैदान बनेको छ। यसको प्रतिध्वनि दक्षिण एसियामा पनि स्पष्ट रूपमा सुनिन्छ, जसले हाम्रो क्षेत्रको सुरक्षा, आर्थिक स्थिरता, र कुटनीतिक स्वतन्त्रतामा गम्भीर प्रश्नहरू उठाएको छ।

यस जटिल अन्तर्राष्ट्रिय परिस्थितिमा, हाम्रो राष्ट्रले अडिग देशभक्ति र विवेकपूर्ण नेतृत्वको परिचय दिनुपर्छ। हामीले याद गर्नुपर्छ कि विश्व शक्तिहरूको यो खेल हाम्रो राष्ट्रिय हितका लागि होइन। अमेरिकाको कठोरता, चीनको आर्थिक प्रभाव, र रुसको रणनीतिक सङ्गठन सबै आफ्नै एजेन्डा अनुसार चलिरहेका छन्। हाम्रो कर्तव्य हाम्रो जनताको सुरक्षा र समृद्धिको ग्यारेन्टी गर्ने राजनीतिक स्वतन्त्रता कायम राख्नु हो।

दक्षिण एसियामा यस द्वन्द्वले निकै प्रभाव पार्न सक्छ। तेलको बजारमा अस्थिरताले हाम्रो आयात मुल्य बढाउन सक्छ, मुद्रास्फीतिलाई उक्साउन सक्छ। क्षेत्रीय तनावले सैन्यीकरण बढाउन सक्छ, जसले हाम्रो सीमा सुरक्षालाई जोखिममा पार्न सक्छ। महाशक्तिहरूले हामीलाई “पक्ष” लिन बाध्य पार्न खोज्न सक्छन्, हाम्रो तटस्थतालाई कमजोर पार्न सक्छन्।

तर, यी चुनौतीहरू हाम्रो राष्ट्रिय चरित्र र दूरदर्शिताको परीक्षा होइन, अवसर पनि हुन्छ। हामीले संयुक्त राष्ट्रसंघ र गुटनिरपेक्ष आन्दोलनमा सक्रिय भूमिका खेलेर युद्धविराम र वार्तालाई बढावा दिन सक्छौं। यो हामीलाई ऊर्जा, कृषि, र प्रविधिमा आत्मनिर्भर हुन प्रेरित गर्दछ। SAARC जस्ता मञ्चहरूमार्फत हामीले दक्षिण एसियाली देशहरू बीच आपसी विश्वास बढाउन सक्छौं।

हामीले हाम्रो इतिहासबाट सिक्नुपर्छ, गुलामी र विभाजनले हामीलाई सिकाएको छ कि बाहिरी शक्तिहरूको खेलमा हामी मोहरा मात्र हुन सक्छौं। आज हाम्रो कर्तव्य भनेको राष्ट्रिय एकताको शक्तिमा अडिग रहनु हो। हाम्रो सैनिकहरू सीमामा जागिर रहेका छन्, हाम्रो किसानहरू खेतमा परिश्रम गरिरहेका छन्, हाम्रो युवाहरू प्रविधि र शिक्षामा अग्रसर छन्, यिनै वास्तविक देशभक्तहरू हुन्।

अन्तर्राष्ट्रिय द्वन्द्वमा पनि हामीले हाम्रो कुटनीतिक जहाजलाई सतर्कतापूर्वक चलाउनुपर्छ। “विदेशी एजेन्डा होइन, राष्ट्रिय प्रगति नै हाम्रो लक्ष्य लिएर अगाडि बढ्नुपर्छ।” हामी महाशक्तिहरूको खेलबाट टाढा रहनुपर्छ, तर संवाद र सहयोगको ढाेका खुला राख्नुपर्छ।

यो क्षण हामीलाई आत्मावलोकन गर्ने हो। हामीले आन्तरिक कलह भुलेर एकताको सूत्रमा बाँधिनुपर्छ। जब हामी आफैंमा एकजुट हुन्छौं, कुनै बाहिरी ताकतले हामीलाई हेप्न सक्दैन। हाम्रो भविष्य हाम्रो हातमा छ, यसलाई शान्ति, प्रगति, र गौरवका साथ निर्माण गरौं!