‘एक दिनको चिनियाँ’ : भिसा छुटपछि चीन घुम्ने विदेशी पर्यटकको लर्को, अब इमर्सिभ संस्कृतिको नयाँ चर्चा

बेइजिङ । चीनको भिसा छुट नीतिको लाभले वसन्त ऋतुमा आन्तरिक पर्यटन बजारमा उल्लेखनीय तातोपन आएको छ। पर्यटकहरू अब केवल पहिलो श्रेणीका सहरमा मात्र सीमित छैनन्; तिनीहरू दोस्रो र तेस्रो श्रेणीका गन्तव्यहरूमा पुगिरहेका छन्, र परम्परागत स्थलहरू हेर्ने शैलीबाट बिस्तारै इमर्सिभ (पूर्ण रूपमा डुब्ने) सांस्कृतिक अनुभवतर्फ केन्द्रित हुँदै छन्।

विदेशी आगन्तुकहरू अब केवल टेराकोटा योद्धा हेर्न वा ग्रेट वालमा चढ्न मात्र आउँदैनन्; उनीहरू अभौतिक सांस्कृतिक सम्पदा कार्यशालामा पाइला टेक्दै छन्, परम्परागत ‘हान्फु’ लगाउँदै छन्, मन्टु (मोमोजस्तो) बनाउन सिक्दै छन्, र माटोका भाँडा पोल्न समेत व्यस्त छन्। ‘चीन हेर्ने’ देखि ‘एक दिनको लागि चिनियाँ हुने’ सम्मको यो यात्राले आन्तरिक पर्यटनको लागि नयाँ इन्जिनको रूप लिइरहेको छ।

हालै सामाजिक सञ्जालमा एउटा छोटो भिडियो भाइरल भयो, जसमा एसियाको पहिलो विङसुट पाइलट (पङ्खे सूटमा उड्ने) झाङ शुपेङ हुनान प्रान्तको झाङजियाजीको टियानमेन पर्वतको युहु शिखरबाट हाम फालेर टियानमेन पर्वत स्क्वायर हुँदै २०० किलोमिटर प्रति घण्टाको गतिमा उडेको देखिन्छ। इन्स्टाग्राममा एक विदेशी ब्लगरले पोस्ट गरेको यो भिडियोले केही दिनमै १० करोड भन्दा बढी भ्यू र लगभग ५० लाख लाइक प्राप्त गर्यो, र धेरै भाषाका टिप्पणीहरूले अचम्म व्यक्त गरे।

टियानमेन पर्वत दृश्य क्षेत्रको विपणन विभागकी उपप्रबन्धक डिङ युन्जुआनका अनुसार यो स्थल चरम खेलका उत्साहीहरूलाई आकर्षित गर्ने मात्र होइन, विदेशी आगन्तुकहरूलाई वार्षिक विश्व विङसूट लीग च्याम्पियनसिप, पार्कुर प्रतियोगिता र सीढीबाट साइकल दौडजस्ता विश्वस्तरीय कार्यक्रमहरू हेर्ने अवसर पनि प्रदान गर्दछ।

दृश्य क्षेत्रले यसको सांस्कृतिक पर्यटन प्रस्तावहरू पनि समृद्ध बनाएको छ। यसको पहाडी–क्यान्यन थियटरले ‘टियानमेन फक्स फेरी’ प्रस्तुत गर्दछ, जुन उच्च पहाडी क्यान्यनमा सेट गरिएको विश्वको पहिलो लाइभ संगीत प्रदर्शन हो। यो शो सियाङ्सी लोक कथा ‘काठ काट्ने लिउ हाईको किंवदन्ती’ मा आधारित छ र प्राच्य प्रेमको सौन्दर्यतामा केन्द्रित छ।

सन् २०२४ र २०२५ बीच, विदेशी पर्यटकहरूले शोको ६० देखि ७० प्रतिशत दर्शक ओगटे। सन् २०२५ मा यसले २ लाख ५० हजार विदेशी आगन्तुक प्राप्त गर्यो, जुन अघिल्लो वर्षको तुलनामा ४५ प्रतिशत वृद्धि हो, १२० भन्दा बढी देश र क्षेत्रहरू समेट्दै। डिङका अनुसार २०२६ को पहिलो प्रदर्शनहरूमा, विदेशी आगन्तुकहरूले दर्शकको ७० प्रतिशत ओगटेका थिए।

दृश्य क्षेत्रले २०२६ को पहिलो त्रैमासिकमा १ लाख ६२ हजार १ सय विदेशी आगन्तुक स्वागत गर्यो, जुन वार्षिक २६ प्रतिशत वृद्धि हो। शीर्ष चार स्रोत बजारहरू दक्षिण कोरिया, चीनको ताइवान, इन्डोनेसिया र मलेसिया थिए। पार्कले आफ्नो कर्मचारीहरूको लागि अङ्ग्रेजी तालिमलाई सुदृढ पारेको छ, अग्रपंक्ति कर्मचारीहरूको लागि अनुवाद उपकरणहरू उपलब्ध गराएको छ, र चिनियाँ, अङ्ग्रेजी र कोरियाली भाषामा मार्गदर्शिता भ्रमणहरू सुरु गरेको छ।

युन्नान प्रान्तको लिजियाङमा, सान्दुओ उत्सव (नाक्सी जातिको परम्परागत चाड) को अवसरमा, न्युयोर्क र लस एन्जलसका दुई पर्यटक, आइरेन हेल्परिन र सोहेला हालिमी, सहरको प्राचीन सहर र जातीय संस्कृतिमा आकर्षित भएको बताए। उनीहरूले सुरक्षित र मैत्रीपूर्ण यात्रा वातावरणको प्रशंसा गरे। हेल्परिनले भने, ‘हामी यहाँ धेरै सुरक्षित महसुस गर्छौं। पर्यटकको रूपमा सुरक्षा धेरै महत्वपूर्ण छ किनभने तपाईं सहर वा संस्कृतिसँग परिचित हुनुहुन्न। युरोपमा, तपाईंले आफ्नो फोनमा डोरी राख्नुपर्छ, तर यहाँ तपाईंले चिन्ता गर्नु पर्दैन।’

लिजियाङ भ्रमण गरिरहेका जर्मन जोडी एभगेनी निस्पेल र डेनिस नागेलले चीनको यात्राको लागि अनलाइन खोजी गर्दा उनीहरूले यो सहर फेला पारेको बताए। उनीहरूले यसको सफाई, रमाइलो मौसम, र राम्रोसँग संरक्षित पुरानो सहरको प्रशंसा गरे। नागेलले भने, ‘जताततै अविश्वसनीय रूपमा सफा छ।’ निस्पेलले थपे, ‘लिजियाङ पर्यटकीय भए पनि, यो थाइल्याण्डका गन्तव्यहरू भन्दा कम भीड छ।’

बेइजिङ अन्तर्राष्ट्रिय अध्ययन विश्वविद्यालयको पर्यटन विज्ञान विद्यालयकी डीन लु निङले साना सहरहरूले थप प्रामाणिक प्राकृतिक दृश्य र लोक परम्पराहरू संरक्षण गरेको, विदेशी पर्यटकहरूको विशिष्टता र प्रामाणिकताको माग पूरा गरेको बताइन्। चीनको यातायात र सेवा पूर्वाधार निचला सहरहरूमा विस्तार भएको छ। हाई-स्पीड रेल अब तेस्रो र चौथो श्रेणीका सहरहरू (जस्तै फुजियानको वुइशान र अन्हुइको हुआङसान) सम्म पुगेको छ। क्षेत्रीय हवाई सञ्जालहरू सुधारिएको छ, जबकि ग्रामीण पर्यटन सडक र दृश्य क्षेत्र शटल सेवाहरूले ‘अन्तिम माइल’ समस्या समाधान गर्न मद्दत गरेको छ।

लुले भने, ‘विदेशी सञ्चार अब औपचारिक प्रचारबाट सामाजिक सञ्जाल प्लेटफर्महरू (जस्तै टिकटक, इन्स्टाग्राम र युट्युब) मा प्रामाणिक अनुभव साझेदारीमा परिवर्तन भएको छ। विदेशी आगन्तुकहरूको वास्तविक पोस्टहरू परम्परागत विज्ञापन भन्दा बढी प्रभावशाली र सम्बन्धित छन्।’

‘चीन हेर्ने’ देखि ‘एक दिनको चिनियाँ’ सम्मको परिवर्तनबारे लुले यसलाई जिज्ञासा–संचालित स्थल भ्रमणबाट गहिरो सांस्कृतिक समानुभूतितर्फको यात्रा भएको बताइन्। ‘युवा विदेशी पर्यटकहरू, विशेष गरी जेनरेसन जेड, अब केवल प्रतीकहरू चेक गर्न चाहँदैनन्; उनीहरू चिनियाँ दैनिक जीवनमा भाग लिन चाहन्छन्। यो माग परिवर्तन अनिवार्य रूपमा चीनलाई जान्ने देखि चीनलाई बुझ्ने परिवर्तन हो।’

इमर्सिभ अनुभवहरूले चिनियाँ संस्कृतिलाई अमूर्त प्रतीकहरूबाट मूर्त, साझा गर्न मिल्ने क्षणहरूमा परिणत गर्छ, जसले अनुभूतिबाट भावनात्मक प्रतिध्वनि र त्यसपछि साझेदारीको श्रृंखला सिर्जना गर्छ। लुले थपे, ‘अनुभवात्मक उत्पादनहरू अब आन्तरिक पर्यटन बजारको मुख्य प्रतिस्पर्धा बन्दै गएको छ, स्रोत–निर्भर मोडेलबाट सिर्जनात्मकता–संचालित प्रस्तावहरूतर्फ सर्दै। तिनीहरूले उत्पादनको मिश्रणलाई मात्र समृद्ध बनाउँदैनन्, तर अतिरिक्त मूल्य र पुन: भ्रमणको दर पनि बढाउँछन्।’