‘आकाशमार्ग’सँगै बदलिएको न्यिमा ल्हामोको जीवन
ड्रागन मिडिया समाचार कक्ष
सन २००६ जुलाई १ मा विश्वको ध्यान खिचेको छिङहाइ–तिब्बत रेलमार्ग पूर्ण रूपमा सञ्चालनमा आएको थियो। सोही दिनदेखि तिब्बतको विशाल घाँसेमैदानमा बस्ने तीन वर्षीया बालिका न्यिमा ल्हामोको जीवन पनि रेलमार्गसँगै नयाँ दिशातर्फ अघि बढ्न शुरु भयो।
ल्हासा शहरअन्तर्गत दमशुङ काउन्टीको कोङथाङ टाउनसिपस्थित ग्यागान गाउँ हुँदै रेल बिस्तारै गुडिरहेको थियो। त्यही बेला तीन वर्षीया न्यिमा ल्हामो आफ्नी आमा पेमा ल्हामोलाई कपडा धुन सहयोग गरिरहेकी थिइन्।
रेलको आवाज सुन्नासाथ उनी आमाको पछाडिबाट चियाउँदै टाढा जाँदै गरेको रेललाई उत्सुकतापूर्वक हेर्न थालिन्। त्यही दृश्य त्यहाँ उपस्थित एक पत्रकारले क्यामेरामा कैद गरेका थिए।
उक्त तस्बिरसँगै न्यिमा ल्हामो र छिङहाइ–तिब्बत रेलमार्गबीचको लामो यात्राको कथा शुरु भएको थियो।
पछि न्यिमा ल्हामो अध्ययनका लागि ल्हासा जान थालिन्। घर र विद्यालयबीचको यात्रा गर्न उनले नियमित रूपमा रेल प्रयोग गरिन्। बाल्यकालमा अनौठो र आश्चर्यजनक लाग्ने रेल बिस्तारै उनको दैनिक जीवनको परिचित माध्यम बन्यो।
सन २०२२ मा उनी चीनको च्याङसु प्रान्तस्थित एक विश्वविद्यालयमा अध्ययनका लागि छनोट भइन्। त्यसबेला पनि उनी पहिलोपटक रेल चढेरै च्याङसुतर्फ गएकी थिइन्। नयाँ ठाउँ, उच्च शिक्षा र भविष्यका सम्भावनाले उनको मन आशाले भरिएको थियो।
“रेलको प्रत्येक यात्रासँगै म आफ्नो जन्मभूमिमा मात्र रमाउने सानी बालिकाबाट सपनाको खोजी गर्ने युवतीका रूपमा बिस्तारै हुर्किएँ,” न्यिमा ल्हामोले भनिन्।
सन २०२५ सेप्टेम्बरमा अध्ययन पूरा गरेपछि न्यिमा ल्हामो दमशुङ काउन्टी जनअस्पतालमा बिरामीलाई उपचार प्रक्रियासम्बन्धी मार्गदर्शन गर्ने स्वास्थ्यकर्मीका रूपमा कार्यरत भइन्।
घाँसेमैदानमा रेल हेरेर आश्चर्य मान्ने सानी बालिका आधारभूत तहको स्वास्थ्य सेवामा संलग्न जनशक्ति बनेको देख्दा उनकी आमा पेमा ल्हामो भावुक बनेकी छन्।
“छिङहाइ–तिब्बत रेलमार्गले पशुपालक क्षेत्रका बालबालिकालाई आफ्नो जीवन परिवर्तन गर्ने धेरै नयाँ अवसर प्रदान गरेको छ,” उनले भनिन्।
छिङहाइ–तिब्बत रेलमार्ग सञ्चालनमा आएपछि तिब्बतका दुर्गम क्षेत्र र चीनका अन्य प्रान्तबीचको सम्पर्क विस्तार भएको छ। स्थानीय बासिन्दाका लागि शिक्षा, स्वास्थ्य सेवा, रोजगारी र आवागमनका नयाँ अवसरसमेत खुलेका छन्।
न्यिमा ल्हामोको जीवनयात्रा पनि यही परिवर्तनको मानवीय उदाहरण बनेको छ। बाल्यकालमा टाढाबाट रेल हेरेकी उनी त्यही रेलमार्ग हुँदै उच्च शिक्षाका लागि हजारौँ किलोमिटर टाढा पुगिन् र अन्ततः आफ्नो जन्मभूमि फर्किएर स्थानीय स्वास्थ्य सेवामा योगदान गर्न थालिन्।
तिब्बतमा ‘आकाशमार्ग’का रूपमा चिनिने छिङहाइ–तिब्बत रेलमार्ग न्यिमा ल्हामोका लागि यातायातको माध्यममात्र बनेन। यसले उनको शिक्षा, सपना र व्यावसायिक जीवनलाई जोड्ने महत्वपूर्ण मार्गको भूमिका निर्वाह गर्यो।
