दक्षिण कोरियाली चलचित्र बजारमा घरेलु पुनरागमन, विदेशी ब्लकबस्टरको तीव्र दबाब

ड्रागन मिडिया समाचार कक्ष

दक्षिण कोरियाको चलचित्र उद्योगमा पछिल्लो एक साता घरेलु चलचित्रको बलियो प्रदर्शन, विदेशी ब्लकबस्टरको आकस्मिक बजार कब्जा, मध्यम बजेटका निर्माणको लागत नियन्त्रण र कोरियाली विधागत चलचित्रको अन्तर्राष्ट्रिय विस्तार प्रमुख विषय बनेका छन्। साप्ताहिक गतिविधिले दर्शकको रुचि अझै ठूलो चलचित्रमा केन्द्रित रहेको देखाए पनि उद्योगले उत्पादन संरचना सुधार र अन्तर्राष्ट्रिय पहुँच विस्तारका लागि समानान्तर प्रयास अघि बढाएको छ।

निर्देशक ना होङ-जिनको ‘होप’ पछिल्लो साताको अधिकांश समय घरेलु बक्स अफिसको नेतृत्वमा रह्यो। कोरियाली चलचित्र परिषदको आधिकारिक तथ्याङ्कअनुसार जुलाई २४ मा यसले एकै दिन एक लाख ५३ हजारभन्दा बढी दर्शक पाउँदै कुल दर्शक सङ्ख्या २८ लाख नघाएको थियो। जुलाई २८ सम्म चलचित्र ३६ लाख दर्शक पार गर्दै दैनिक बजारको करिब ५९ प्रतिशत हिस्सा ओगट्न सफल भयो। जुलाई ३१ सम्म यसको कुल दर्शक सङ्ख्या ३८ लाख ५६ हजारभन्दा माथि र आम्दानी करिब दुई करोड ९० लाख अमेरिकी डलर पुगेको थियो।

‘होप’ जुलाई १५ मा प्रदर्शनमा आएको पहिलो दिनमै करिब तीन लाख ३० हजार दर्शकसहित सन् २०२६ मा दक्षिण कोरियामा प्रदर्शन भएका चलचित्रमध्ये सबैभन्दा ठूलो उद्घाटन गर्न सफल भएको थियो। यो ना होङ-जिनको करिब एक दशकपछि आएको नयाँ चलचित्र हो। कोरियाली चलचित्र परिषदअन्तर्गतको कोबिजले यसको प्रारम्भिक सफलतालाई घरेलु चलचित्रप्रति दर्शकको पुनःआकर्षणको महत्त्वपूर्ण सङ्केतका रूपमा प्रस्तुत गरेको छ।

तर जुलाई २९ मा अमेरिकी चलचित्र ‘स्पाइडर-म्यान: ब्रान्ड न्यू डे’ प्रदर्शनमा आएपछि बजारको शक्ति तत्काल परिवर्तन भयो। पहिलो दिनमै यसले छ लाख ८८ हजारभन्दा बढी दर्शक र ८३ प्रतिशतभन्दा बढी दैनिक आम्दानी हिस्सा प्राप्त गर्‍यो। जुलाई ३१ मा पनि चलचित्रले पाँच लाख २५ हजारभन्दा बढी दर्शकसहित करिब ८० प्रतिशत बजार हिस्सा कायम राख्दा ‘होप’को दैनिक हिस्सा ११.४७ प्रतिशतमा सीमित भयो। यसले दक्षिण कोरियाली बजारमा एउटा विदेशी ठूलो चलचित्रले छोटो समयमै पर्दा र दर्शकको ठूलो हिस्सा केन्द्रित गर्न सक्ने पुरानो संरचनात्मक समस्या अझै कायम रहेको देखाएको छ।

उद्योगको उत्पादन पक्षमा भने लागत नियन्त्रणसम्बन्धी महत्त्वपूर्ण सहमति अघि आएको छ। दक्षिण कोरियाको संस्कृति, खेलकुद तथा पर्यटन मन्त्रालय, कोरियाली चलचित्र परिषद, प्रमुख प्रतिभा व्यवस्थापन कम्पनी र निर्माता संस्थाबीच सरकारी सहयोग प्राप्त मध्यम बजेटका चलचित्रमा मुख्य तथा सहायक कलाकारको पारिश्रमिक खुद निर्माण लागतको १० प्रतिशतभन्दा कम राख्ने स्वैच्छिक सहमति भएको छ। यो कानुनी रूपमा बाध्यकारी नभए पनि कलाकार पारिश्रमिकका कारण बढ्दै गएको निर्माण खर्च नियन्त्रण गर्ने उद्योगगत प्रयासका रूपमा हेरिएको छ।

सरकारले सन् २०२५ मा १० अर्ब वनबाट सुरु गरेको मध्यम बजेट चलचित्र उत्पादन सहयोग कार्यक्रमको बजेट यस वर्ष ४६ अर्ब वन पुर्‍याएको छ। कोरियाली चलचित्र परिषदले यस वर्ष ३३४ प्रस्तावमध्ये १६ चलचित्र छनोट गरेको छ। कार्यक्रमले २० अर्बदेखि १०० अर्ब वनसम्म खुद निर्माण लागत भएका कथानक चलचित्रलाई सहयोग गर्दै निजी लगानी पुनः सक्रिय बनाउने लक्ष्य राखेको छ। चलचित्र परिषदले दर्शक सङ्ख्यामा आएको गिरावट र न्यून प्रतिफलका कारण नयाँ परियोजना विकास कठिन बनेको स्वीकार गर्दै मध्यम बजेटका चलचित्रलाई उद्योगको विविधता र दीर्घकालीन आधारका रूपमा प्रस्तुत गरेको छ।

अन्तर्राष्ट्रिय पहुँचतर्फ कोरियाली विधागत चलचित्रले सकारात्मक गति कायम राखेका छन्। निर्देशक यम जी-होको थ्रिलर ‘द आइज’ स्पेनको ५९औँ सित्जेस अन्तर्राष्ट्रिय फ्यान्टास्टिक चलचित्र महोत्सवको प्रतिस्पर्धात्मक पानोरमा खण्डमा छनोट भएको छ। चलचित्र फिलिपिन्स, सिङ्गापुर र मङ्गोलियामा प्रदर्शन भइसकेको छ भने उत्तर अमेरिकी प्रदर्शन पनि तय गरिएको छ। जुलाई ३१ सम्म दक्षिण कोरियामा यसले १५ लाख ३२ हजारभन्दा बढी दर्शक र करिब एक करोड १० लाख अमेरिकी डलर आम्दानी गरेको थियो।

कोरियाली चलचित्र महोत्सवहरूको अन्तर्राष्ट्रिय प्रभाव पनि विस्तार भइरहेको छ। ३०औँ बुचोन अन्तर्राष्ट्रिय फ्यान्टास्टिक चलचित्र महोत्सवले ५० देशका ३२१ चलचित्र समावेश गर्दै कृत्रिम बौद्धिकतासम्बन्धी प्रतिस्पर्धा र ‘एआई ट्रान्सफर्मेसन’ रणनीतिलाई विस्तार गरेको छ। विदेशी कलाकार र चलचित्रकर्मीको सहभागिताले दक्षिण कोरिया केवल सामग्री निर्यात गर्ने देश नभई अन्तर्राष्ट्रिय विधागत चलचित्र संवादको केन्द्रसमेत बन्दै गएको सङ्केत गरेको छ।

समग्रमा, पछिल्लो साताले दक्षिण कोरियाली चलचित्र उद्योगमा घरेलु हिट निर्माण गर्ने क्षमता कायम रहेको पुष्टि गरेको छ। तर विदेशी ब्लकबस्टर आएपछि पर्दा र आम्दानी तीव्र रूपमा एउटै चलचित्रतर्फ केन्द्रित हुनु, मध्यम बजेटका निर्माणको लागत बढ्नु र निजी लगानी कमजोर रहनु मुख्य चुनौतीका रूपमा देखिएका छन्। कलाकार पारिश्रमिक नियन्त्रणको स्वैच्छिक सहमति, बढाइएको सरकारी उत्पादन सहयोग र विधागत चलचित्रको अन्तर्राष्ट्रिय विस्तारले भने उद्योगलाई पुनःसन्तुलित गर्ने आधार निर्माण गरिरहेका छन्।