‘प्रे फर नेपाल’ : जम्मूका विद्यालयमा नेपालका बाढीपीडितका लागि सामूहिक प्रार्थना र सहयोग

ड्रागन मिडिया समाचार कक्ष

नेपालमा आएको विनाशकारी बाढीबाट भएको ठूलो मानवीय क्षतिप्रति ऐक्यबद्धता जनाउँदै भारतको जम्मूका विद्यालयका सयौँ विद्यार्थी, शिक्षक तथा अभिभावकले नेपाली नागरिकका लागि विशेष प्रार्थना गरेका छन्।

विद्यालय परिसरमा आयोजित भावुक कार्यक्रममा विद्यार्थीहरूले हात जोडेर बाढीमा ज्यान गुमाएकाप्रति श्रद्धाञ्जली अर्पण गर्दै बेपत्ताको सकुशल उद्धार, घाइतेको शीघ्र स्वास्थ्यलाभ तथा प्रभावित परिवारको पुनर्स्थापनाका लागि प्रार्थना गरेका हुन्।

जम्मूस्थित शिक्षा निकेतन हायर सेकेन्डरी स्कूल र दिवान देवी हायर सेकेन्डरी स्कूलमा आयोजित कार्यक्रममा ठूलो संख्यामा विद्यार्थी सहभागी भएका थिए। उनीहरूले ‘प्रे फर नेपाल’ र ‘टुगेदर वी क्यान ओभरकम’ जस्ता सन्देश लेखिएका आफैंले तयार पारेका चित्र तथा प्लेकार्ड बोकेर नेपालप्रति ऐक्यबद्धता व्यक्त गरे।

विद्यार्थीहरूले बनाएका चित्रमा नेपालको राष्ट्रिय झण्डा, हिमाल, बाढीबाट क्षतिग्रस्त घर, उद्धार, खाना, पानी, औषधि र आश्रयको आवश्यकता चित्रण गरिएको छ। ती चित्रले नेपालको विपदलाई एउटा टाढाको समाचारका रूपमा नभई मानवीय पीडाका रूपमा बालबालिकाले आत्मसात गरेको देखाउँछन्।

सामूहिक प्रार्थनाका क्रममा विद्यार्थी र शिक्षकले केही समय मौन बसेर मृतकको सम्झना गरे। शिक्षक तथा विद्यालयका कर्मचारीहरूले मैनबत्ती बालेर बाढीमा ज्यान गुमाएका नागरिकप्रति श्रद्धाञ्जली अर्पण गरे।

साना बालबालिकादेखि शिक्षकसम्म एउटै परिसरमा उभिएर नेपालका लागि प्रार्थना गरिरहेको दृश्यले दुई देशका नागरिकबीच रहेको भावनात्मक तथा मानवीय निकटतालाई अभिव्यक्त गरेको छ।

शिक्षा निकेतन हायर सेकेन्डरी स्कूलमा प्रार्थनासँगै बाढीपीडितका लागि स्वैच्छिक सहयोग संकलन अभियानसमेत सञ्चालन गरिएको थियो। विद्यार्थी, शिक्षक र अभिभावकले आफ्नो क्षमताअनुसार सहयोग उपलब्ध गराएका छन्।

विद्यालय व्यवस्थापनले बालबालिकामा सहानुभूति, करुणा र जिम्मेवारीको भावना विकास गर्नु शिक्षाको महत्वपूर्ण पक्ष भएको भन्दै छिमेकी मुलुकमा परेको ठूलो विपदमा सहयोगको भावना जगाउन कार्यक्रम आयोजना गरिएको जनाएको छ।

विद्यालयका प्रधानाध्यापक रामेश्वर मेङ्गीले नेपाल भारतको नजिकको छिमेकी भएकाले कठिन समयमा नेपाली जनताको साथमा उभिनु मानवीय कर्तव्य भएको बताएका छन्। विद्यार्थीलाई अरूको पीडा बुझ्ने र आवश्यक परेको बेला सहयोग गर्न तयार हुने संस्कार दिनु शिक्षाको वास्तविक उद्देश्यसमेत भएको उनको धारणा छ।

कार्यक्रममा सहभागी विद्यार्थीहरूले नेपालको अवस्थाप्रति गहिरो चिन्ता व्यक्त गरेका छन्। उनीहरूले धेरै परिवारले आफ्ना प्रियजन गुमाएको र कैयौँ परिवार अझै बेपत्ता आफन्तको खबर पर्खिरहेको उल्लेख गर्दै नेपाली नागरिकको दुःखमा आफूहरू पनि सहभागी रहेको बताएका छन्।

कतिपय विद्यार्थीले नेपालमा प्रभावित नागरिकलाई आफ्ना दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीका रूपमा सम्बोधन गर्दै नेपाली जनताप्रति प्रेम, प्रार्थना र ऐक्यबद्धता व्यक्त गरेका छन्।

बालबालिकाबाट आएको यस्तो अभिव्यक्तिले नेपाल–भारत सम्बन्ध सरकार, कूटनीतिक बैठक वा औपचारिक सम्झौतामा मात्र सीमित नभई जनस्तरमा पनि गहिरो रूपमा गाँसिएको देखाउँछ।

नेपालमा विपद आएपछि भारतका विभिन्न क्षेत्रबाट सहानुभूति, राहत तथा सहयोगका अभिव्यक्ति आइरहेका छन्। सरकारी तहबाट राहत सामग्री र प्राविधिक सहयोग उपलब्ध भइरहेको अवस्थामा जम्मूका विद्यालयमा देखिएको यो दृश्य जनस्तरीय ऐक्यबद्धताको अर्को महत्वपूर्ण उदाहरण बनेको छ।

नेपाल र भारतबीच खुला सीमा, पारिवारिक सम्बन्ध, धर्म, संस्कृति, भाषा, रोजगारी र लामो ऐतिहासिक जनसम्बन्ध रहेको छ। त्यसैले नेपालमा आएको ठूलो विपदको पीडा सीमापार भारतीय समाजमा समेत अनुभूत हुनु स्वाभाविक छ।

तर सयौँ बालबालिका आफैंले नेपालको चित्र कोरेर, हात जोडेर, मैनबत्ती बालेर र ‘प्रे फर नेपाल’ भन्दै उभिनु विशेष अर्थपूर्ण छ।

प्राकृतिक विपदले राष्ट्रिय सीमा छुट्याउँदैन। त्यसैगरी मानवीय करुणा पनि नागरिकता र भूगोलको सीमामा बाँधिँदैन। जम्मूका विद्यार्थीहरूको प्रार्थनाले नेपाली नागरिक एक्ला छैनन् भन्ने भावनात्मक सन्देश दिएको छ।

विशेषगरी बालबालिकालाई छिमेकी देशमा परेको विपदप्रति संवेदनशील बनाउनु आफैंमा महत्वपूर्ण शैक्षिक अभ्यास हो। पुस्तकमा पढाइने छिमेकी सम्बन्धभन्दा पीडितका लागि मैनबत्ती बाल्ने, प्रार्थना गर्ने र आफ्नो क्षमताअनुसार सहयोग गर्ने अभ्यासले भविष्यका पुस्तामा सहअस्तित्व, करुणा र जिम्मेवारीको भावना बलियो बनाउन सक्छ।

नेपाल अहिले मृतकको शोक, बेपत्ताको खोजी, घाइतेको उपचार तथा प्रभावित परिवारको पुनर्स्थापनाको कठिन चरणमा छ। यस्तो अवस्थामा राहत सामग्री र प्राविधिक सहयोग जति आवश्यक हुन्छ, त्यति नै अन्तर्राष्ट्रिय तथा जनस्तरीय सहानुभूति पनि महत्वपूर्ण हुन्छ।

जम्मूका यी विद्यार्थी र शिक्षकहरूले दिएको सन्देश सरल तर गहिरो छ : छिमेकीको दुःखमा साथ दिन ठूलो हैसियत आवश्यक पर्दैन। एउटा प्रार्थना, एउटा मैनबत्ती, एउटा चित्र वा आफ्नो क्षमताअनुसारको सानो सहयोग पनि मानवीय ऐक्यबद्धताको ठूलो अभिव्यक्ति बन्न सक्छ।

नेपाल र नेपालीको दुःखमा यसरी साथ दिने सबै मनकारी हृदयप्रति सम्मान र नमन।