दक्षिणी लेबनानमा जैतुन टिप्न किसानलाई सुरक्षा अवरोध

ड्रागन मिडिया समाचार कक्ष

दक्षिणी लेबनानका किसानलाई यस वर्ष जैतुनबारीसम्म पुग्न कठिन भएको छ। इजरायली आक्रमण र सैन्य कारवाहीपछि केही क्षेत्रमा खेतबारी प्रवेश गर्न असम्भव वा जोखिमपूर्ण बनेको छ। जैतुन टिप्ने मौसम नजिकिए पनि कतिपय किसान आफ्ना रूख टाढैबाट हेर्न बाध्य छन्।

दक्षिणी लेबनानको कफरचौबा गाउँका ६० वर्षीय किसान जमाल इस्सा केही दिनदेखि आफ्नो जैतुनबारी पुग्न सकेका छैनन्। उनका अनुसार दक्षिणका धेरै सहरमा किसान र जैतुनबारीबीचको दूरी अब सुरक्षा जाँच र स्थलमा रहेका जोखिमले तय गर्न थालेका छन्। कतिपय किसानका बारी इजरायली सैन्य चौकीनजिक छन् भने अरूले बाली टिप्न आवश्यक अनुमति लिन खोजिरहेका छन्।

लेबनानको कृषि मन्त्रालय र सम्बन्धित सुरक्षा निकायका अनुमानअनुसार, सुरक्षा अवस्थाका कारण दक्षिणी र नबातिये प्रान्तका करिब ५३ प्रतिशत कृषि भूमि विभिन्न अवधिमा किसानको पहुँचबाहिर रहे। अक्टोबरको शुरुमा कृषि मन्त्रालयले संयुक्त राष्ट्रसंघीय अन्तरिम लेबनान बल र अन्य पक्षसँग समन्वय गरी जैतुनबारीमा पहुँच सहज बनाउन तथा बाली टिप्ने अनुमति मिलाउन काम गरिरहेको जनाएको थियो।

स्थानीय सञ्चारमाध्यमका अनुसार, जैतुनबारी र जैतुनको तेलका लागि परिचित नबातिये प्रान्तको देइर मिमासका केही किसानले अनुमति पाएका छन्। तर इजरायली सेनाले तोकेको भनिएको ‘पहेँलो रेखा’भित्र पर्ने केही बारीमा पुग्न अझै अत्यन्त कठिन छ वा सम्भव भएको छैन।

देइर मिमासकी किसान फेरियल अल–गाजीका अनुसार, क्षति भनेको टिप्न नपाएका जैतुनमा मात्र सीमित छैन; रूखको हेरचाह गर्न नसक्नु पनि ठूलो समस्या हो। लामो समयसम्म पुग्न नसकिने जमिन जीविकोपार्जनको आधारबाट क्रमशः बोझमा परिणत हुने उनले बताइन्।

हुस्साम हमदानको पहेँलो रेखाभित्र १५ दुनुम अर्थात् १.५ हेक्टर जैतुनबारी छ। सीमाक्षेत्रनजिक उनको थप आठ दुनुम जमिन पनि छ। धेरै जमिनमा पुग्न नपाउँदा ३५ हजार अमेरिकी डलरभन्दा बढीको क्षति भएको उनले बताए।

दक्षिणी लेबनानको मजरा सरादा सहरका किसान जाँ जाब्बुर पनि आफ्नो जमिनमा पुग्न सुरक्षा व्यवस्था मिल्ने प्रतीक्षामा छन्। उनका लागि यो एक मौसमको आम्दानी गुम्नु मात्र होइन; पुस्तौँदेखि परिवारको स्वामित्वमा रहेको जमिन र कठिन समय झेलेका रूखबाट टाढिनु पनि हो।

जाब्बुरका अनुसार, डोजर र आगलागीबाट जोगिएका जैतुनका रूखमा फल पाकिसकेको छ, तर कहिले टिप्ने भन्ने निर्णय अब किसानको हातमा छैन। जैतुनका रूख दीर्घकालीन बाली भएकाले नियमित हेरचाह नहुँदा वा भौतिक क्षति हुँदा त्यसको असर एक मौसममा मात्र सीमित नहुन सक्छ। यस वर्षको अनिश्चितताले किसानको जीविकोपार्जन र जमिनसँगको पुस्तौँदेखिको सम्बन्ध दुवैमा असर पार्ने देखिएको छ।