चीनले विश्वलाई चकित पार्दै सैनिक अभ्यासमा पहिलो पटक सामेल गर्याे “रोबोट भेडा” !

#लक्की चन्द
चीनको आधिकारिक मिडिया अनुसार, चीनको जन मुक्ति सेना (पीएलए) ले आफ्नो हालैको एक सार्वजनिक सैनिक अभ्यासमा पहिलो पटक ‘रोबोट भेडा’ नामक चारखुट्टे रोबोटहरू प्रयोग गरेको छ। पीएलए को ७६ औं समूह सेनाको एक ब्रिगेडका दुई मोटराइज्ड पैदल सेना कम्पनीहरूले पहाडी घाँसे मैदानमा मानव र ड्रोनको सहकार्यमा यो प्रतिस्पर्धात्मक अभ्यास गरे।
पारम्परिक पैदल सेना रणनीतिमा ड्रोन र रोबोट भेडाहरू समेटिएको यस अभ्यासमा रोबोटहरूले प्रारम्भिक टोही पुष्टि, प्रमुख लक्ष्यमा सटीक प्रहार र आक्रमणको समयमा आवरण आगो जस्ता कार्यहरू गरे। मानव सैनिकहरू QBZ-191 असल्ट राइफल, QBU-191 मार्क्सम्यान राइफल र हातबाट चल्ने रकेट लन्चर लिएर अगाडि बढे, भने रोबोट भेडाहरूले पनि QBZ-191 असल्ट राइफल वा टोही उपकरण बोकेका थिए। घाँसमा लुकेका ड्रोन अपरेटरहरूले FPV ड्रोनहरूबाट टोही र आत्मघाती आक्रमण सम्पन्न गरे।
रोबोट भेडा सर्वप्रथम एयरशो चाइना २०२४ मा सार्वजनिक गरिएको थियो। चीन दक्षिण उद्योग समूह निगम अनुसार करिब ७० किलोग्राम तौलिएको यो रोबोट आक्रमण, टोही, यातायात र समर्थन जस्ता विभिन्न मोडेलमा उपलब्ध छ। जटिल भु-भागमा उच्च गतिशीलता रहेको यसले मानव सैनिकसँगै काम गर्न, उच्च अवरोध पार गर्न र सिढी चढ्न सक्छ। धेरै रोबोट भेडाहरू समन्वित गठनमा सञ्चालन हुन्छन् र मानव अपरेटर, गाडीहरू र अन्य रोबोटहरूबीच नेटवर्क स्थापना गर्छन्, जसले सहरी क्षेत्र, उच्च हिमाली पठार र पहाडी क्षेत्रमा सैन्य क्षमता बढाउँछ।
सैन्य विश्लेषक फू कियानशाओका अनुसार जमिनी रोबोटको प्रयोग हावाई ड्रोनभन्दा पनि बढी प्रभावकारी हुन सक्छ। उनले बताए कि सैनिकहरू मानव विरोधीको सट्टा रोबोटसँग भिड्दा गम्भीर मनोवैज्ञानिक तनावमा पर्छन्। केही रोबोट नष्ट भए पनि अरू निरन्तर अगाडि बढिरहन सक्छन्, जसले आत्मसमर्पणको विचार जनाउन सक्छ। युक्रेनले हालै ड्रोन र जमिनी रोबोट प्रणाली मात्र प्रयोग गरी रूसी सैनिक कब्जा गरेको दाबी गरेको उल्लेख गर्दै फूले भने कि यी प्रविधिहरूले युद्ध क्षेत्रको गतिशीलता पुनर्परिभाषित गर्ने, संघर्षको प्रकृतिमा परिवर्तन ल्याउने र सामरिक दृष्टिकोणमा क्रान्तिकारी परिवर्तन गर्न सक्छन्।
ब्रिगेडका सैनिक हु टेले यो अभ्यास पहिलो पटक रोबोट भेडा सञ्चालन गर्ने अनुभव बताए। पीएलए को प्राथमिक स्तरका कम्पनीहरू नयाँ बिनामानव उपकरणहरू प्रभावकारी रूपमा प्रयोग गर्न र तिनीहरूलाई मानव सञ्चालनसँग एकीकृत गर्न खोज्छन्। चीनले युद्ध क्षेत्रमा उन्नत प्रविधि एकीकृत गर्ने र यसद्वारा आधुनिक युद्ध रणनीतिमा रोबोटको मनोवैज्ञानिक प्रभाव र सामरिक क्रान्तिले अन्तर्राष्ट्रिय सुरक्षा अभिमुखीकरणमा नयाँ चुनौतीहरू सिर्जना गर्न सक्ने देखिन्छ।
चीनले सैन्य अभ्यासमा प्रयोग गरेका “रोबोट भेडा” जस्ता उन्नत प्रविधिबाट नेपालले निम्न क्षेत्रमा लाभ र ज्ञान लिन सक्छ:
सुरक्षा र सीमा व्यवस्थापन:
नेपालले हिमाली र दुर्गम क्षेत्रमा स्वचालित रोबोट तैनाथ गरेर सीमा निगरानी बढाउन सक्छ। यसले अवैध गतिविधि (तस्करी, अनियन्त्रित आवतजावत) र प्राकृतिक प्रकोपको टोहीमा मद्दत गर्नेछ। खतरनाक क्षेत्र (विस्फोटक पदार्थ, पहिरो-भूकम्प प्रभावित क्षेत्र) मा मानवीय जोखिम नघटाउने रोबोटिक प्रणाली विकास गर्ने प्रेरणा पनि लिन सकिन्छ।
आपत्कालीन प्रतिक्रिया र उद्धारकर्म:
भूकम्प वा बाढी जस्ता प्रकोप पछि रोबोटहरूले संचार विच्छेद भएका क्षेत्रमा घाइतेको खोजी, चिकित्सा सामग्री वितरण, र संरचनात्मक क्षति आंकलन गर्न सक्छन्। FPV ड्रोन र जमिनी रोबोटको एकीकरणले उद्धारकर्मीहरूलाई वास्तविक समयमा सूचना प्रवाह गर्न सहयोग गर्छ।
प्रविधि अनुकूलन र सहयोग:
नेपाली सेनाले सानो स्तरमा पहिले टोही/यातायात रोबोट परीक्षण गर्न सक्छ (जस्तै चीनद्वारा विकसित रोबोट भेडाको सरलीकृत संस्करण)। चीनसँग सुरक्षा प्रविधि सहकार्य गरी प्रशिक्षण, प्राविधिक ज्ञान र कम लागतमा उपकरण उपलब्ध गराउने सम्भावना पनि छ।
रणनीतिक सिकाइहरू:
रोबोटको मनोवैज्ञानिक प्रभाव (तनाव बृद्धि, निरन्तर खतराको भावना) बारे अध्ययन गरी सीमा सुरक्षामा यसको रणनीतिक प्रयोग गर्न सकिन्छ। सानो सैन्य बजेटमा पनि बहुउद्देश्यीय रोबोटिक प्रणाली (टोही, आपूर्ति, आक्रमण) विकास गर्ने दृष्टिकोण अपनाउन सकिन्छ।
नागरिक अनुप्रयोग:
कृषि क्षेत्रमा पहाडी खेतमा फसल निगरानी, राष्ट्रिय निकुञ्जमा अवैध शिकार रोकथाम, र सुरुवाती चरणमा सडक, पुल निर्माणको निगरानीमा स्वचालित टोही प्रणालीको प्रयोग गर्न सकिन्छ।
चुनौतीहरू र सर्तहरू:
नेपालले उच्च-प्रविधि रोबोटको खरिद र राखराखव्यवस्था गर्न आर्थिक सीमानाको सामना गर्नुपर्छ। चीनको समथर भुभागभन्दा फरक हुँदा नेपाली हिमाली भूगोलका लागि रोबोटको डिजाइन र गतिशीलतामा परिवर्तन चाहिनेछ। सैन्य स्वचालनको नैतिक पक्ष (जस्तै मानवीय नियन्त्रण कायम राख्ने) लाई पनि ध्यान दिनुपर्छ।
नेपालले पहिलो चरणमा टोही र उद्धारकर्ममा केन्द्रित साना रोबोटिक प्रणाली विकास गर्न सक्छ। दक्ष साझेदारी मार्फत प्राविधिक सिकाइ र कम लागतमा प्रविधि अनुकूलन गर्ने र मानवीय सुरक्षा लाई प्राथमिकता दिँदै रोबोटिक प्रयोगको नैतिक ढाँचा तयार गर्ने कार्य गर्न सकिन्छ। यसले नेपालको सुरक्षा क्षमता बढाउनुका साथै प्राविधिक नवप्रवर्तनमा पनि ठूलो भूमिका खेल्न सक्छ।





